Herinnert u zich de woordenkramerij en de zinnenspinnerij nog? De SanctaFrasia en het literaire lot van de PEIKELS? De zinnen die in een wagon met een specifieke kleur terechtkomen?
Het tekstdeeg
Wat daar ook van zij, de blauwe wagons vinden feilloos hun weg naar de PROZA-bakkerij. Daar gaan gespecialiseerde kaboutertjes aan het werk. Met een handig baarddoekje rond hun belangrijkste sieraad gewikkeld mengen en kneden die kleine spierbundels met vereende krachten de massa’s halve en hele zinnen tot een welgevormde klomp tekstdeeg. Eens dat volbracht is, moet er gewacht worden tot die homp ver boven hun kaboutermuts uit rijst. Ondertussen gaan ze zich te buiten aan oeverloze filosofische gesprekken, dromen ze hardop over beeldschone prinsessen met gitzwart haar en praten ze geduldig met de dieren. Daarna begint het kneden van voren af aan. Keer op keer wordt dat procedé herhaald.
De tekstoven
Het durft al eens maanden duren eer de superviserende Kabouter Lector het groene licht geeft om finaal de tekstoven te gaan voorverwarmen. Op zijn teken en onder luid gejuich wordt het tekstdeeg met man en macht in een voorgevormd bakblik geduwd. Dat wordt vervolgens millimeter na millimeter in de tekstoven geschoven. Een titaantjeswerk voorwaar, waartegen de bouw van de piramiden kinderspel lijkt. Dan is het opnieuw wachten geblazen. En wachten. En blazen. Pas als het heilige keukenwekkertje van Kabouter Lector aan het rinkelen gaat, danst het hele kabouterheir een polka. Geef toe: Als na al die tijd de brok tekst eindelijk gaar is, mag dat passend worden gevierd.
Het verhaal
De SanctaFrasia en Kabouter Lector mogen dan al keurig vergoed worden voor hun bijdragen, de finale keuring van de brok tekst blijft de exclusieve bevoegdheid van de PRINS van land van P. Letter voor letter bestudeert hij het baksel, tilt het vervolgens voorzichtig op en voegt het als een literaire driesterrenkok toe aan een reeks andere brokken die al eerder waren afgewerkt. Nauwlettend beoordeelt hij de consistentie van het geheel, hij keurt de gladheid van de voegen, en controleert het amalgaam op gaten, holtes en andere caviteiten. Het komt voor dat tot slot van het ritueel een oerkreet weerklinkt. Dat is het verlossende teken dat er na weken, maanden, jaren of eeuwen – wie zal het zeggen – eindelijk een verhaal klaarligt om opgedist te worden.
De verhalen, wel, die vindt u hier. Nieuw leesvoer wordt systematisch aangekondigd via de PALAVER van de Schatbewaarder en via de social media links die u onderaan deze pagina vindt. Volgen maar!
Rutger-Pauwel vanden Caesteckere is de gastspreker op de slotavond van het Maat Nul-congres. Nog voor hij zijn uiteenzetting kan beginnen, duiken technische problemen op waardoor de lezing noodgedwongen vroegtijdig moet worden afgebroken. De sessievoorzitster weet haar speciale gast daarop te paaien door hem mee uit te vragen naar een klasserestaurant.
Na afloop van het diner besluit Rutger-Pauwel van de nood een deugd te maken door zijn verloofde Varsha te verrassen met een bezoekje. Hij stapt in een taxi, maakt kennis met een onverwachte chauffeur en voor hij het goed en wel beseft, gaat het mis.
Maar … Gaat het wel echt mis?
Of lijkt dat alleen maar zo?
In dit fragment uit zonder anker lees je wat er echt aan de hand is. Of niet. Dat is niet helemaal duidelijk.
Een quasi verlaten woontoren, een marginale priester en een succesvolle sopraan. Het lijken vreemde ingrediënten voor een verhaal dat in het begin overal romantiek zaait. Het toeval en het verzwegen verleden strooien roet in het eten.
Maak hier kennis met een fragment uit Alle Dagen Anja, de debuutroman van Bart E. G. Vinck.
Zin in een literaire thriller die verschijnt in oktober 2026, net op tijd om rond Halloween lekker te gaan griezelen?
U kan hier een fragment uit De Oogsten lezen.
Een vrijblijvend kortverhaal waarin de bomen op het Apostelpleintje zich vrij sterk vereenzelvigen met hun naamgevers.