Herinnert u zich de woordenkramerij en de zinnenspinnerij nog? De SanctaFrasia en het literaire lot van de PEIKELS? De zinnen die in een wagon met een specifieke kleur terechtkomen?
De SanctaFrasia is van alle markten thuis. Ze mag dan al een robot zijn, in een artificieel universum hebben ook robots recht op vrije tijd. Mooi, denkt u daarbij, maar wat zou een vierarmige kwaliteitsinspectie-robot zoal uitrichten om de werkdag door te spoelen? Die vraag werd gesteld tijdens het sollicitatiegesprek en de SanctaFrasia maakte er een schoolvoorbeeld van hoe zo’n heikel moment naar je hand zet. Goed om weten: De functie-omschrijving vroeg expliciet om ‘brede, artistieke interesse’, ‘aandacht voor contextgebonden betekenis’ en – bedoeld als een echte instinker tijdens het sollicitatiegesprek – een ‘verborgen voorkeur voor de enigmatische geur van rottende eieren binnen een volgehouden vorm van olfactieve amnesie’. Geen mens die zich tijdens het kennismakingsgesprek wist te herinneren wat het panel met die laatste omschrijving precies aan moest, maar de collectieve intentie om er toch een bedoeling achter te zoeken, creëerde die gebenedijde dag een out-of-the-box-schouwtoneel om nooit te vergeten. Een ontketende SanctaFrasia schetste voor elke suggestie van de gesprekspartners omtrent die rottende eieren wel drie, vier, vijf tot zelfs tien contexten. Telkens gebruikte ze daarbij een aan die context aangepaste intonatie, stemkleur, volume, houding, gelaatsuitdrukking en ga zo maar door. Simpel gezegd: de SanctaFrasia toonde zich een geboren actrice.
De Schatbewaarder en de PRINS kunnen er ook na al die jaren niet om heen: Soms moet je de SanctaFrasia gewoon haar gang laten gaan. Af en toe levert een van de zinnenspinnewielen in de zinnenspinnerij een frase af die bij haar de onbedwingbare neiging opwekt om die tot leven te brengen. Voor een publiek. De SanctaFrasia plaatst zichzelf daarbij bewust niet op een voetstuk maar wordt een volwaardig PODIUM-beest: Ongetemd, wild, de moeder aller actrices, bereid om neus aan neus met een steeds wisselend publiek de confrontatie aan te gaan tussen haar persoonlijke beleving van die zin en de receptie ervan bij een onbekende ontvanger.
Zoveel kwetsbaarheid vraagt om een veilige omgeving. En één enkele zin maakt natuurlijk nog geen stuk dat een verrijkende avond in een schouwburg garandeert. Daarom stuurt de SanctaFrasia haar zinnen – zo noemt ze die – in een kenmerkende, zwartgeverfde wagon naar haar vunzige stal. Dat is de naam die deze unieke robot geeft aan de plek waar ze ’s avonds haar zinnen de vrije teugel geeft, uitprobeert, samensmeedt, verscheurt, herneemt, debiteert en af en toe zelfs op muziek zet.
De SanctaFrasia heeft haar arbeidscontract prima onderhandeld. Eens ze met zwart zijn gemerkt en in de gelijkaardige wagons verdwijnen richting de vunzige stal, heeft de PRINS geen uitstaans meer met wat er met die zinnen gebeurt. In haar eigen stal is de SanctaFrasia soeverein. Zij en zij alleen is verantwoordelijk voor de stukken die daar worden afgeleverd en de brokken die er in het rond vliegen. De brokken verdwijnen naar een onbekende bestemming maar de stukken, die vindt u op deze pagina. Nieuw voeder wordt systematisch aangekondigd via de PALAVER van de Schatbewaarder en de social media links onderaan. Volgen maar die handel, de SanctaFrasia zal het u lonen!
U weet misschien al dat één van de lopende PROJECTEN in land van P werkt rond de leesvaardigheid van jonge kinderen. Concreet staan daarvoor acht leesboekjes in de reeks het kind en de bot op stapel. Als bonus worden daarbij ook een drietal toneelstukjes gepland.
U kan hier een impressie krijgen van het stuk het kind, de bot, en poes. Het beoogde niveau daarvan is AVI START, wat betekent dat kinderen die zeer onlangs met lezen zijn begonnen ermee aan de slag kunnen.