proza

Herinnert u zich de woordenkramerij en de zinnenspinnerij nog? De SanctaFrasia en het literaire lot van de PEIKELS? De zinnen die in een wagon met een specifieke kleur terechtkomen?

Wat daar ook van zij, de blauwe wagons vinden feilloos hun weg naar de PROZA-bakkerij. Daar gaan gespecialiseerde kaboutertjes aan het werk. Met een handig baarddoekje rond hun belangrijkste sieraad gewikkeld mengen en kneden die kleine spierbundels met vereende krachten de massa’s halve en hele zinnen tot een welgevormde klomp tekstdeeg. Eens dat volbracht is, moet er gewacht worden tot die homp ver boven hun kaboutermuts uit rijst. Ondertussen gaan ze zich te buiten aan oeverloze filosofische gesprekken, dromen ze hardop over beeldschone prinsessen met gitzwart haar en praten ze geduldig met de dieren. Daarna begint het kneden van voren af aan. Keer op keer wordt dat procedé herhaald. Het durft al eens maanden duren eer de superviserende Kabouter Lector het groene licht geeft om finaal de tekstoven te gaan voorverwarmen. Op zijn teken en onder luid gejuich wordt het tekstdeeg met man en macht in een voorgevormd bakblik geduwd. Dat wordt vervolgens millimeter na millimeter in de tekstoven geschoven. Een titaantjeswerk voorwaar, waartegen de bouw van de piramiden kinderspel lijkt. Dan is het opnieuw wachten geblazen. En wachten. En blazen. Pas als het heilige keukenwekkertje van Kabouter Lector aan het rinkelen gaat, danst het hele kabouterheir een polka. Geef toe: Als na al die tijd de brok tekst eindelijk gaar is, mag dat passend worden gevierd.

De SanctaFrasia en Kabouter Lector mogen dan al keurig vergoed worden voor hun bijdragen, de finale keuring van de brok tekst blijft de exclusieve bevoegdheid van de PRINS van land van P. Letter voor letter bestudeert hij het baksel, tilt het vervolgens voorzichtig op en voegt het als een literaire driesterrenkok toe aan een reeks andere brokken die al eerder waren afgewerkt. Nauwlettend beoordeelt hij de consistentie van het geheel, hij keurt de gladheid van de voegen, en controleert het amalgaam op gaten, holtes en andere caviteiten. Het komt voor dat tot slot van het ritueel een oerkreet weerklinkt. Dat is het verlossende teken dat er na weken, maanden, jaren of eeuwen – wie zal het zeggen – eindelijk een verhaal klaarligt om opgedist te worden.

De verhalen, wel, die vindt u hier. Nieuw leesvoer wordt systematisch aangekondigd via de PALAVER van de Schatbewaarder en via de social media links die u onderaan deze pagina vindt. Volgen maar!